петак, 28. октобар 2011.

De Zigeuners


Er bestaan tegenwoordig veel vooroordelen over de Zigeuners. Het lijkt dat deze rondtrekkende volk nergens ter wereld welkom is. Hier heeft het woord zigeuner soms een beledigende betekenis. Dus in het gesprek van jonge mensen kan men vaak horen: "Waarom ben je zo een zigeuner?" of "Kom hier, zigeuner!" Dit wordt natuurlijk gebruikt in jargon. Het lijkt dat Zigeuner altijd iets negatiefs moet zijn. En ik begrijp niet waarom de Zigeuners zo onderschat zijn. Zijn ze eigenlijk vuil, arm, stout en dom of heeft dat iets te doen met stereotypen en racisme? Arm zijn ze wel. Maar hoe komt dat niemand (of weinigen) hun positieve kant ziet? Daarme bedoel ik hun taal, het muzikaal gevoel, de manier van leven...Waarom is dat minder interessant dan hun donkere huid of hun hygiëne? En hoe kan iemand aannemen dat Zigeuners stelen meer dan Serviërs, Nederlanders, Duitsers...Zijn de argumenten daarvoor: "ze zijn zwart" en "wij zijn wit"? Zijn ze dan minderwaardig dan ons? Natuurlijk niet. Soms hoor ik de verklaringen zoals: "Nou, ze zijn toch Zigeuners (arme mensen die stelen)!" Volgens mij begrijpen we hun cultuur niet genoeg en daarom krijgen we verschillende vooroordelen. Het is dom te zeggen dat elke Zigeuner steelt of bv. dat alle mannen dezelfde zijn. Het generaliseren is in mijn ogen altijd slecht. Zigeuners verdienen een betere behandeling in onze maatschappij. Er is geen ruimte voor racisme en discriminatie.

De algemene ontevredenheid

"Er is iets rots in Denemarken"...wel nee, er is iets rots in Servië! Dat weten wij die hier wonen en die hier moeten blijven. Binnen enkele maanden werd alles slechter. Vooral denk ik aan de politieke situatie, lage standaard en criminaliteit in mijn land. Die dingen maken ons ontevreden want ze hebben een slechte invloed op ons leven. Kosovo wordt gezien als een geopend wond, geschikt voor een oorlog, elke wet is te zacht tegen iemand die gestraft moet worden, alles is duur en er is crisis hier, net als overal. Daarom zijn mensen ontevreden, onverdraagzaam en vaak agressief. Ik ben ook ontevreden omdat ik weet dat ik zelf niets kan verbeteren. Wat kan ik eigenlijk doen? Ik kan misschien mijn persoonlijke doel bereiken, afstuderen en een baan vinden, maar voor mijn land kan ik niks doen. Die onmacht doet me pijn. Ik weet dat ik maar een druppel op een gloeiende plaat ben. Ik kan mijn stem aan één of ander partij geven maar dat kan weinig doen want dingen veranderen hier traag. Soms denk ik dat alles gestopt is. Het lijkt alsof elk nieuws slecht is. Men zegt vaak: "Wees optimistisch!" Nou, dat kan ik niet. Als ik de werkelijke toestand zie, dan is er weinig ruimte voor het optimisme. Op dit moment ga ik niet naar de universiteit, heb ik geen baan noch geld en ik ben ontevreden...net als de anderen.

петак, 14. октобар 2011.

DE WANDELENDE TAK/ PALIČNJAK


Ik heb angst voor insecten, of beter een echte fobie. Dat weten degenen die mij goed kennen. En ik zou geen spier vertrokken als alle insecten zouden verdwijnen. Zelfs vlinders vind ik lelijk, met hun harige, kleine lijfje... Hoewel ik de echte angst en afkeer ervan heb, begrijp ik dat de insecten nuttig zijn. Mijn standpunt veranderde een beetje, toen ik een leuk diertje ontdekte. Namelijk heb ik een documentaire film op tv gezien die over wandelende takken ging. De wandelende tak, of paličnjak in het Servisch, behoort tot de orde van insecten die Phasmatodea wordt genoemd. Tijdens de ontwikkeling neemt wandelende tak verschillende vormen aan zodat hij in de natuur zou overleven. Eerst lijkt hij op een mier en hij woont zelfs bij de mierenkolonie, daarna lijkt hij op een schorpioen, waarschijnlijk de indruk van het gevaar te maken. In het laatste stadium lijkt hij op een blad of tak. Ik vind zijn maskers boeiend. Dit dier wordt tijdens de nacht actiever. Gewoonlijk eet hij de bladeren van brombeer. Wat nog interessant is, is dat als wandelende tak in gevaar is, hij doet alsof hij dood is. Sommige mensen hebben wandelende tak als huisdier en ze vinden dat hij eiglenlijk zeer broos is. Het is moeilijk om zo een dier in Servië te vinden omdat het vooral in Vietnam woont. Het vocht is belangrijk voor zijn ontwikkeling. Ik herinner me dat ik een kleine wandelende tak eens op Knez Mihailova gezien heb, maar hij was dood want mensen staken hem over. Voor wandelende tak heb ik geen angst en ik zou dit diertje graag thuis willen hebben. Mijn vriendin had een grappige opmerking wat wandelende tak betreft. Ze heeft gezegd dat zijn hoofd gelijk aan het hoofd van opa Simson is. :) Kijk even voor jezelf... :)