Ik ben zo blij! Wat een mooie dag vandaag. De zon schijnt en het is warm. Na een verschrikkelijke koude winter kwam er de lente. Dat is de nieuwe energie voor ons die winter haten. Ik haat winter want het is te koud en de dagen duren korter. Het wordt straks donker. En het sneeuwt. De witte, natte sneeuw. Foei! En we dragen dikke kleren. Niets voor mij. Ik ben alleen gellukig als de zon schijnt. Als de bomen groen zijn. En de vogels zingen. Dan ga ik graag buiten. Ik hou van de geur die ik voel wanneer de lente is. Ik voel dat ik alles kan doen. Ik wil dat de winter nooit meer komt.

Rammstein!!!

Gisteren zag ik Rammstein. Dat was de eerste keer dat ze een concert in Servië hadden. Er zijn geen woorden om die gebeurtenis te beschrijven. Het was iets spectaculairs, anderhalf uur van de pure macht en energie. De zanger stond als een dirigent van het hele publiek en we deden alles wat hij wilde. Zoals hij macht over ons had. We schreeuwden, dansten, sprongen en zongen samen met hen. "Da vidimo ruke" zei de zanger in goed Servisch. De wolken van vuur waren in de hele Arena. Want het vuur is een belangrijk deel van hun schow. Wij konden letterlijk de warmte van dit vuur voelen. Toen ze "Engel" speelden stond de zanger op het podium met de grote witte vleugels die op het einde brandden. En toen ze "Seemann" speelden, lieten ze een boot met een bandlied in het publiek. Het bleek zoals hij in de zee van het publiek voer. Volgens mij was alles perfect. Het beste concert dat ik ooit gezien heb. Zij klonken beter dan op cd. Zoals ik gezegd heb kan ik dat niet goed beschrijven. Jullie moeten dat alleen zien.

"Servische broer"

Toen ik gisteren terug van de stad thuis ging hoorde ik twee jongens die in de bus stonden te praten. Ze praatten over een meisje:

"Hey broer, heb je Ivana opgebeld?"
"Nee, nog niet. Maar broer als ze iets van me wil dan kan ze mij eerst opbellen"
"Ja. Ze is wel mooi, broer!"
"Ja."
"Gaan we morgen naar Sova?"
"Ik weet het niet. Het is saai daar."
"Waarom niet, broer? Wees geen klootzak!"
"Had je wat, broer?"
"Sova is oke, vind ik."
"Maakt niet uit, broer!"

Broer, jouw elk woord is broer, dacht ik. Natuurlijk zei ik niets tegen hen. Maar het woord "broer" klonk in mijn hoofd. Hun gesprek was in de schaduw van dit woord. En ze zeiden "broer" niet omdat ze echte broeders waren."Broer" is een Servische kreet, een heel populaire kreet. Misschien willen we met "broer" aantonen dat we in de eendracht wonen. Dat we allemaal broeders en zusters zijn. Nee. Het is meer een gewoonte. Een manier om meer woorden te zeggen. Wat meisjes betreft bestaat er geen "zus" woord. Want meisjes zeggen ook: "Ja, broer" en "Nee, broer" Meestal klinkt dat vreemd en irritant. Maar dat is onze spreektaal. Ik vind dat elke Serviër het "broerprobleem" heeft. Want wij gebruiken dat woord te vaak. Het blijkt dat onze taal arm is. Dus moeten we meer boeken lezen om die broer te verdrijven.

Bevriend met alcohol

Ik zag hem door mijn raam, hij stond alleen op de stille straat. Het was 3 uur 'smorgens en het was koud. Maar dat merkte hij niet want hij was echt bezopen. Hij is vaak bezopen. Hij schreeuwde en vloekte. Ik dacht dat hij op iemand boos was, maar ik zag niemand anders op de straat maar hem. Hij praatte met zichzelf en zag heel dwaas eruit. De zakken die hij droeg viellen uit zijn handen. Hij kon nauwelijks staan. Ik stond te kijken en ik voelde me droevig, want ik ken die man. Hij woont in mijn buurt en vroeger was hij een normale man. Hij heeft een familie maar ze verlieten hem. Zijn kinderen herkennen hem niet. Zij zeggen: "Dat is onze vader niet", ze schamen zich. Wat een ongelukkig lot. Hoe kan men zo snel veranderen? Want 5 jaar geleden was hij volgens mij nuchter en normaal. Is hij zeer ongelukkig nu? Kan hij geen andere oplossing behalve alcohol vinden? Is hij zich bewust van zijn dwaasheid? Wat is zijn probleem? Denkt hij aan zijn familie? Is er een behandeling voor hem? Een betere toekomst? Hopelijk ja. Tot dat zal hij eenzaam en gek door leven lopen.