недеља, 16. мај 2010.
Hari Van Mata Hari - Leila
Er ruikt de wind het veld af
En de pijn volgt me als een schaduw
Zuch je ergens voor mij?
Waar ben jij van mij verborgen?
Stop een rozemarijn in jouw haar
En nog een bloem bij een fontijn
Leila, zou jij iemand anders kunnen houden?
Als men vanmorgen een huwelijksaanzoek doet
Weet dat ik er niet zal zijn.
Het is makkelijk om een verdriet te vergeven
Maar de liefde nooit!
Zou jij iemand anders kunnen houden?
Duif, mijn duif brengt haar de tranen in plaats van een lied
Ik ga weg alsof ik schuldig ben
Omdat ik van die verbodene hield
Duif, mijn duif brengt haar de tranen in plaats van een lied
Ik ga weg alsof ik schuldig ben
Omdat ik jij- die verbodene hield
Omdat ik van jij hield
Leila
En nu in het Servisch...
Niz polje vjetar miriše
I bol me prati kao sjena
Da l' negdje za mnom uzdišeš?
Gdje si od mene sakrivena?
U kosu stavi ruzmarin
I jedan cvijet kraj šadrvana
Lejla, zar bi mogla ti drugog voljeti?
Ako te sutra zaprose
Znaj tamo neću biti ja
Lako se tuge oproste
Al' samo ljubav nikada
Zar bi mogla ti drugog voljeti?
Golube, moj golube nosi joj suze mjesto pjesme
Ja odlazim k'o da sam kriv
Što voljeh onu koju ne smijem
Golube, moj golube nosi joj suze mjesto pjesme
Odlazim k'o da sam kriv
Što voljeh tebe koju ne smijem
Što voljeh tebe
Lejla
понедељак, 10. мај 2010.
[censored]
Ik lees kranten en ik kijk tv en ik zie dat er iets mis met deze maatschappij is. Velen zijn hier agressief en ontevreden met het leven. De chaos is overal, in de bussen, straten, families...diep in de maatschappij. Het is gevaarlijk om hier te leven want je weet nooit wanneer iemand jij of jouw vrienden provoceren of slaan gaat. Mijn ouders zeggen dat vroeger het beter was. Nou, ik ben die verhalen beu. "Het was beter, het was beter" zeggen ze. Ja... het WAS! Helaas is het nu vreselijk. En ik moet hier blijven en die praatjes luisteren. Er bestaan groepjes van mensen die heel agressief zijn en ze hebben de macht om alles te doen. Als ze willen kunnen ze de hele stad ruЇneren. In feite hebben die mensen het minderwaardigheidscomplex. Als het individu is hij of ze onzeker en zielig maar in een groep kan hij of zij alles doen. En ze weten wel dat ze zielig zijn dus worden ze vaak agressief. Ze hebben een soort macht noddig. Een activiteit dat hun zieligheid kan verbergen. Misschien bestaat er een woord voor dat soort personages. Misschien in mijn woordenboek, het gedeelte met de vloeken. En wat kan ik alleen doen om de toestand te veranderen? Helemaal niks. Alleen kan ik wachten om tijd voorbij te gaan. En dat is tragisch.
понедељак, 3. мај 2010.
-De angst-
Elke mens heeft een angst voor iets. De angst die ik heb is helemaal irationeel. Mijn probleem zijn de insecten. Ik kan niet beschirijven hoeveel ik van hen haat. En zonder één vaste reden. Toch, wanneer ik een kever in mijn kamer zie dan begint mijn hart sneller te kloppen en ik zoek iets waarmee ik die kever kan doodmaken. Als de kever toch vlucht en blijft in mijn kamer dan kan ik niet daarin slapen. Het feit dat een insec levende mens is interesseert me niet. Hoe tragisch! Ook kan ik niet begrijpen dat ze 300 keer kleiner dan ik zijn. Ik weet het echt niet waarom ik die angst heb... Misschien omdat de kevers meestal lelijk zijn. Dus als ik hen - kleine en donkere diertjes- zie ben ik bang dat ze mij bijten gaan. Maar zijn lelijkheid is niet het einige probleem. Want niet velen zijn lelijk. Bijvoorbeeld een vlinder of een lieveheersbeestje. Die dood ik niet. Die kan ik aanraken. Maar als het lieveheersbeestje geel is of als de vlinder zwart is dan ben ik bang van hen. Deze angst is een groot probleem in mijn leven. En ik weet het niet hoe ik het kan verliezen. Of ik ooit die angst zal verliezen... :(
Пријавите се на:
Коментари (Atom)
