Oh, jingle bells, jingle bells...

Ik haat het nieuwjaar. Toen ik klein was dacht ik dat er iets om 00:00 zal gebeuren. Maar er gebeurde niks. Toen begreep ik niet waarom iedereen zo vrolijk waren. Ik begrijp nog steeds niet waarom mensen die rijke feesten willen maken of naar de dure clubs gaan om te vieren. En iedereen vraagt me: "Wat zijn jouw plannen voor het nieuwjaar?" Maar ik heb geen plannen. Dus als ik thuis blijf, maakt dat niet uit. Volgens mij is de nieuwjaarsdag, een gewone dag. Ik haat die overdrijvene spanning tijdens het nieuwjaar. Eigenlijk gaat het alleen maar om enkele uren.
Als ik ergens ga dan zal ik daar waarschijnlijk bezopen zijn. Misschien zal ik dan met de anderen kunnen vieren en vrolijk zijn.

De weigering

Ik: Hoe gaat het?
Vriendin: Slecht...Vuk heeft mij veraten. Wij gingen uit elkaar.
Ik: Oh, waarom?
Vriendin: Eigenlijk weet ik dat niet. Na vier jaar verliet hij mij, hoewel alles in orde was...Hij had geen vaste reden daarvoor.
Ik: Dat is vreemd, he...
Vriendin: Ik denk dat het iets met zwarte magie te maken heeft.
Ik: WAT?! De zwarte magie? Hoezo?
Vriendin: Nou, er kwam een van zijn vriendinen in zijn huis en bracht een ring.
Ik: En?
Vriendin: Ze keek hem door die ring na en daarna veranderde hij. Hij verliet me straks.
En hij zei dat hij hemzelf moet vinden.
Ik: Dat was die zwarte magie??
Vriendin: Ja, want het is niet typisch voor hem om zulk ding te zeggen. En de moeder van dat meisje houdt zich bezig met de zwarte magie.
Ik: Je gelooft dat het om de zwarte magie ging?
Vriendin: Ja wel. Ik had vroeger zulke ervaringen...Nu weet ik niet wat te doen.

Nou hoe is in hemelsnaam mogelijk dat een sprookjesachtige relatie van vier jaar eindigt alleen omdat een meisje door de ring kijkt...Mijn vriendin geloofde erin. Maar ik wist iets dat ik niet kon zeggen. Dat wist mijn vriendin ook. Vroeger zei men dat tegen haar. Die Vuk was een overspelige. Men zag hem vaak met andere meisjes.
En mijn vriendin wist dat. Maar ze kies om te geloven in de zwarte magie...
Men noemt dat weigering. Ik begrijp niet hoe een vrouw zo blind kan zijn. Van alle mogelijke redenen heeft ze de zwarte magie gekozen.

Ik wil zeggen dat dit ongeveer 50ste keer was dat ik iets over de zwarte magie gehoord heb. Het lijkt alsof men hier niets anders doet behalve dat hij de zwarte magie uitoefent.

Leuk stadje, dat Leuven!

Vandag ben ik nostalgisch. Ik denk aan die leuke periode in Leuven. Daar was ik in augustus 2010 met Tamara, Nikola en Mladen. Het was zo mooi en zorgeloos. Ik vind dat Leuven een romantisch stadje is. Natte straten, chocolawinkeltjes en natuurlijk die vlieg op het Ladeuzeplein die misschien niet zo romantisch is. :) Ook die mooie Gotische gebouwen zal ik nooit vergeten. En Belgen die heel gastvrij waren. Toen voelde ik me alsof ik in een sprookje was. Het einige probleem was dat ik geen Turkse koffie kon vinden. Dat was jammer...want ik kan niet wonen zonder die Turkse koffie. Maar dat geeft niets. Want er was overal chocola! En ik had wel lust in de Belgische chocola, meer dan in de Turkse koffie. Daarom ging ik bijna elke dag naar Tartufo om die chocola te kopen. Godverdomme wat mis ik Belgie!

Ik ben mijn computer beu! Elke dag breng ik op zijn minst twee uur voor die machine door. Soms is het zo omdat ik mijn huiswerk via e-mail moet sturen en soms omdat ik naar sommige muziek wil lusiteren. Toch kost me dat te veel. Ik staar naar die domme machine en daarom heb ik hoofdpijn. Vaak voel ik me als een zombie. Als iemand mij iets vraagt, dan hoor ik meestal die vraag niet omdat ik voor mijn computer zit te schrijven, lezen of langzaam sterven. De computer heeft zijn voordelen maar ze zijn verwaarloosbaar in vergelijking met gevolgen die men ervan kan hebben. Maar wat kan ik doen? Ik moet deze computer toch gebruiken. Dat is de prijs van moderne tijd. De rugpijn, oogpijn, hoofdpijn samen in de één. Verschrikkelijk!