De weigering

Ik: Hoe gaat het?
Vriendin: Slecht...Vuk heeft mij veraten. Wij gingen uit elkaar.
Ik: Oh, waarom?
Vriendin: Eigenlijk weet ik dat niet. Na vier jaar verliet hij mij, hoewel alles in orde was...Hij had geen vaste reden daarvoor.
Ik: Dat is vreemd, he...
Vriendin: Ik denk dat het iets met zwarte magie te maken heeft.
Ik: WAT?! De zwarte magie? Hoezo?
Vriendin: Nou, er kwam een van zijn vriendinen in zijn huis en bracht een ring.
Ik: En?
Vriendin: Ze keek hem door die ring na en daarna veranderde hij. Hij verliet me straks.
En hij zei dat hij hemzelf moet vinden.
Ik: Dat was die zwarte magie??
Vriendin: Ja, want het is niet typisch voor hem om zulk ding te zeggen. En de moeder van dat meisje houdt zich bezig met de zwarte magie.
Ik: Je gelooft dat het om de zwarte magie ging?
Vriendin: Ja wel. Ik had vroeger zulke ervaringen...Nu weet ik niet wat te doen.

Nou hoe is in hemelsnaam mogelijk dat een sprookjesachtige relatie van vier jaar eindigt alleen omdat een meisje door de ring kijkt...Mijn vriendin geloofde erin. Maar ik wist iets dat ik niet kon zeggen. Dat wist mijn vriendin ook. Vroeger zei men dat tegen haar. Die Vuk was een overspelige. Men zag hem vaak met andere meisjes.
En mijn vriendin wist dat. Maar ze kies om te geloven in de zwarte magie...
Men noemt dat weigering. Ik begrijp niet hoe een vrouw zo blind kan zijn. Van alle mogelijke redenen heeft ze de zwarte magie gekozen.

Ik wil zeggen dat dit ongeveer 50ste keer was dat ik iets over de zwarte magie gehoord heb. Het lijkt alsof men hier niets anders doet behalve dat hij de zwarte magie uitoefent.