"Servische broer"

Toen ik gisteren terug van de stad thuis ging hoorde ik twee jongens die in de bus stonden te praten. Ze praatten over een meisje:

"Hey broer, heb je Ivana opgebeld?"
"Nee, nog niet. Maar broer als ze iets van me wil dan kan ze mij eerst opbellen"
"Ja. Ze is wel mooi, broer!"
"Ja."
"Gaan we morgen naar Sova?"
"Ik weet het niet. Het is saai daar."
"Waarom niet, broer? Wees geen klootzak!"
"Had je wat, broer?"
"Sova is oke, vind ik."
"Maakt niet uit, broer!"

Broer, jouw elk woord is broer, dacht ik. Natuurlijk zei ik niets tegen hen. Maar het woord "broer" klonk in mijn hoofd. Hun gesprek was in de schaduw van dit woord. En ze zeiden "broer" niet omdat ze echte broeders waren."Broer" is een Servische kreet, een heel populaire kreet. Misschien willen we met "broer" aantonen dat we in de eendracht wonen. Dat we allemaal broeders en zusters zijn. Nee. Het is meer een gewoonte. Een manier om meer woorden te zeggen. Wat meisjes betreft bestaat er geen "zus" woord. Want meisjes zeggen ook: "Ja, broer" en "Nee, broer" Meestal klinkt dat vreemd en irritant. Maar dat is onze spreektaal. Ik vind dat elke Serviër het "broerprobleem" heeft. Want wij gebruiken dat woord te vaak. Het blijkt dat onze taal arm is. Dus moeten we meer boeken lezen om die broer te verdrijven.